Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Με 1.700 αιολικά μεγαβάτ, ΓΙΑΤΙ "καμπανάκι κινδύνου";


Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός πως ακόμη και η μικρή αυτή αύξηση της κατανάλωσης, δε μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις λιγνιτικές μονάδες, η προσφορά των οποίων στο σύστημα δεν μπορεί να ξεπεράσει ορισμένα όρια, λόγω της παλαιότητας των μονάδων και της χαμηλής ποιότητας λιγνίτη

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ 1.700 ΑΙΟΛΙΚΑ ΜΕΓΑΒΑΤ;

1. Ποιοί ήταν πίσω από τους "συνδικαλιστές" και τους "Πολίτες" Κατά του Λιθάνθρακα;  Ο Αθανασόπουλος ξέρει. Ρωτήστε τον (μάλλον δεν φαίνεται σε αυτήν την ανάρτηση).

2.  Τι λέει η ΕΛΕΤΑΕΝ, ο ΕΣΗΑΠΕ και ο ΑΣΠΗΕ;  Πολλά ροδαλά παιδάκια βλέπω με χαρταετούς και πρίζες από τον ουρανό, αλλά για τον περσινό πορτοκαλί συναγερμό, και για τώρα, τουμπεκί.

3. Η Ταγάρω και ο ανιψιός του μακαρίτη του Μιχαλάκη τι έχουν να πούνε για αυτά; Άσε την ΡΑΕ, η ΡΑΕ, όταν δεν λέει αυτά που της λένε από τον ΕΣΗΑΠΕ και τον ΑΣΠΗΕ, απλά σφυρίζει κλέφτικα. Ααα... χμμμ... εμείς... μμμμ... χμμμ... τσίου.


Μια χαρά είναι οι ΑΠΕ, και μου αρέσουν πάρα πολύ τα αιολικά, τσάμπα το ρεύμα τους στα 90 ευρώ η μεγαβατώρα...  Μόνο που δεν παράγουν ρεύμα όταν χρειάζεται, δεν υποκαθιστούν συμβατικές μονάδες, δεν εξοικονομούν καύσιμα και υπάρχουν ΜΟΝΟ επειδή επιδοτούνται. Η απόδειξη της απάτης είναι μπροστά μας κάθε μέρα. Τα 1.700 αιολικά μεγαβάτ κόστισαν περί τα 3 δις ευρώ. Φαγωμένα, πεταμένα κεφάλαια.

8 σχόλια:

spiral architect είπε...

Αν είναι αλήθεια αυτό το σενάριο (στοιχεία;) πιστεύω ότι είναι άλλη μια απόδειξη της παντελούς έλλειψης σχεδιασμού και της ηθελημένης επαναρρύθμισης του ενεργειακού ισοζυγίου της Ελλάδας.
Ακριβαίνει το πετρέλαιο, το ρίχνουμε στην ηλεκτρική θέρμανση και μετά δεν μας φτάνει το ρεύμα γιατί δεν έχουμε μονάδες. Ασε που δεν έχουμε λεφτά για να περάσουμε.
Και οι ιδιώτες παραγωγοί που είναι; Μπας και δεν έφτιαξαν μονάδες παραγωγής λόγω γραφειοκρατίας (μας τα'πρηξαν πια και μ' αυτήν!) ή μήπως θα τις έφτιαχναν αν τους έδιναν τα κέρδη από τα χθες;
Για τα ΑΠΕ, δεν το συζητώ ...

Κάποτε η ΔΕΗ έσπρωχνε τη κατανάλωση προς μικρότερες νυχτερινές τιμολογήσεις με τη χρήση θερμοσυσσωρευτών για να ομαλοποιήσει την καμπύλη φορτίου, δουλεύοντας αυτοί τη νύχτα και αποδίδοντας τη μέρα.
Κάποτε η ΔΕΗ είχε R&D.
Τώρα έχει αρχίδια μπλε
(και πράσινα και ροζουλί)

Η τελευταία σοβιετική οικονομία πεθαίνει, μαζί της και εμείς.
Τι άλλο θα ακούσουμε ακόμα ...

spiral architect είπε...

Α, ναι:
"Όταν πλέον εξανδραποδιστούμε όλοι μας, τότε θα έχουμε επάρκεια ρεύματος. Είναι πατριωτικό μας καθήκον".

Ι. Στουρνάρας - Μέγας αναλώσιμος μάγιστρος, αντιπρόσωπος της τρόικας εξωτερικού και ανθεπιστέλλον μέλος της εσωτερικού τοιαύτης.

spiral architect είπε...

Εχουμε όμως ελπίδες.
(κλαίω ...)

Armonistas είπε...

Με μεγάλη αγωνία περιμένω να μάθω ποιοι ήταν πίσω από τους "Πολίτες κατά του λιθάνθρακα" (όπου κι εγώ ήμουν), γιατί τότε όταν κοίταγα πίσω μου έβλεπα πολίτες.
Εσείς για να το λέτε θα ξέρετε κάτι ακόμα. Περιμένω λοιπόν με να μάθω κι εγώ...

spiral architect είπε...

Δεν θα το μάθεις!
(μάλλον)
"Μακροπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί"
Τζων Μέιναρντ Κέινς - Βρετανός οικονομολόγος

archaeopteryx είπε...

Αν πραγματικά θες να μάθεις, βρες τον Αθανασόπουλο της ΔΕΗ και ρωτα τον. Έχω κάπου την ανακοίνωσή του, δεν λέει ονόματα αλλά νιάου νιάου. ΠΟΙΟΣ κέρδισε από την ματαίωση των λιθανθακικών μονάδων? ΟΧΙ ο καταναλωτής. Ούτε η ΔΕΗ (που διοικούσε ο Αθανασόπουλος).

Ο Έλληνες "υποπτοι" έχουν αναγραφεί εδώ κατά καιρούς, άσχετα εάν τώρα λέμε ούουου δεν φτάνει το αέριο.

Και σίγουρα δεν κέρδισε το περιβάλλον. Εκτος εαν πιστεύεις ότι το νέφος πέρασε επειδή δεν μυρίζουν τα πέλετς. Λίγο άσχετο, αλλά καταλαβαίνεις.

Μερικοί από τους Πολίτες ήταν σαφώς καλοπρΌΑΊΡΕΤΟΙ, ΑΛΛΆ παραπλανημένοι. Μερικοί, σαν τους συνδικαλιστές, ήταν καθηδηγούμενοι. Για το αν τα τσάκωσαν ή όχι, δεν με νοιάζει, υπάρχουν εξ άλλου πολλοί τρόποι να τα τσακώσεις.

archaeopteryx είπε...

μου έχουν πει 2-3 ονόματα στους Πολίτες, αλλα ειλικρινα, δεν έχει σημασια. Μικρά γραναζάκια.

spiral architect είπε...

Ρε ας δουλεύανε τον λιγνίτη, όπως η Γερμανία, η Αυστρία, η Πολωνία κ.α. και ας έβαζαν τον Λιθάνθρακα, είτε για μίξη με λιγνίτη για αύξηση του θερμικού βαθμού απόδοσης μονάδων, είτε για ανθρακικούς σταθμούς μακρυά από ορυχεία λιγνίτη σαν π.χ. το Αλιβέρι.